Ο υποβρύχιος κόσμος των Δαλματικών νησιών Βις και Μπίσεβο

Το Μοναδικό Νησί Βις

Το νησί Βις έχει έκταση περίπου 90 τ.χλμ και είναι αρκετά λοφώδες, με το υψηλότερο σημείο να είναι το Όρος Χουμ στα 587 μέτρα. Από εκεί, μπορείτε να απολαύσετε μια υπέροχη θέα προς την πόλη Κόμιζα. Ένας κόλπος πλάτους περίπου 18 χλμ το χωρίζει από τη Χβαρ, το πλησιέστερο νησί προς τα ανατολικά. Δεδομένου ότι το νησί είναι προσβάσιμο μόνο με βάρκα, είναι ιδανικό για ιστιοπλοϊκό ταξίδι. Οι μόνοι δύο λιμενικοί οικισμοί είναι η Κόμιζα στα δυτικά και το Βις στα βόρεια του νησιού· ωστόσο, υπάρχουν πολλοί όμορφοι κόλποι που σας καλούν να αγκυροβολήσετε και να χαλαρώσετε.

Το νησί έχει μια συναρπαστική ιστορία. Ήταν ήδη κατοικημένο κατά τη Νεολιθική περίοδο: Τον 4ο αιώνα π.Χ., ο Έλληνας τύραννος των Συρακουσών, Διονύσιος, ίδρυσε την αποικία Ίσσα στο νησί, η οποία στη συνέχεια έγινε ανεξάρτητη πόλη-κράτος. Ακόμη και έκοβαν το δικό τους νόμισμα και ίδρυσαν τα δικά τους εδάφη, το πιο διάσημο από τα οποία ήταν η σημερινή πόλη του Σπλιτ. Μέχρι το τέλος του 18ου αιώνα, το Βις ήταν υπό την κυριαρχία της Δημοκρατίας της Βενετίας· κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, αναπτύχθηκαν μεγάλες οικιστικές περιοχές κατά μήκος της ακτής, που σήμερα φέρουν τα ονόματα Κόμιζα και Βις. Η βενετσιάνικη επιρροή είναι ακόμη εμφανής στην αρχιτεκτονική του νησιού, και μέρος της τοπικής κροατικής γλώσσας έχει βενετσιάνικη διάλεκτο.

Το Βις ήταν κάποτε η έδρα του Στρατάρχη Γιόσιπ Μπροζ Τίτο, του ηγέτη του αντιστασιακού κινήματος των Γιουγκοσλάβων παρτιζάνων. Λέγεται ότι ο Τίτο κρύφτηκε στην κορυφή του Όρους Χουμ. Το νησί καταλήφθηκε από την Ιταλία μεταξύ 1941 και 1943 και αργότερα κατέχθηκε από βρετανικό στόλο. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, συμμαχικά πολεμικά αεροσκάφη σταθμεύονταν εκεί και χρησιμοποιούνταν για έκτακτες προσγειώσεις.

Ο Υποβρύχιος Κόσμος

Ο υποβρύχιος κόσμος του Βις έχει επηρεαστεί σημαντικά από την απομακρυσμένη τοποθεσία του νησιωτικού κόσμου. Ο καιρός και ο άνεμος έχουν επηρεάσει την ακτή. Κατά τη διάρκεια των αιώνων, έχουν σχηματιστεί πολυάριθμοι μικροί κόλποι (Uvalas) και περισσότερες από 20 σπηλιές. Η γεωγραφική θέση του νησιού και η στρατηγική σημασία του έκαναν τα νερά γύρω από το νησί πεδίο μάχης κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Οι μάχες άφησαν σημαντικό αριθμό ναυαγίων, κατεστραμμένων αεροσκαφών και στρατιωτικών συστημάτων σηράγγων.

Ακριβώς μπροστά ή κοντά στο απομακρυσμένο νησί, μπορούν να βρεθούν τα εξής αξιοθέατα:

Πρώην Γκαράζ Υποβρυχίων της Γιουγκοσλαβίας

Ο Μπροζ Τίτο, ο ηγέτης των Γιουγκοσλάβων παρτιζάνων, αναγνώρισε τη στρατηγική σημασία του νησιού και την χρησιμότητα των πολυάριθμων σπηλιών και κόλπων του. Ενώ πολεμούσε τους Γερμανούς, κράτησε το Βις υπό αυστηρό έλεγχο και μετέτρεψε το νησί σε στρατιωτικό καταυλισμό, καθιστώντας το τη βασική βάση του Γιουγκοσλαβικού Λαϊκού Στρατού. Ολόκληρο το νησί ορίστηκε ως κλειστή στρατιωτική ζώνη, μη προσβάσιμη τόσο για τον γιουγκοσλαβικό πολιτικό πληθυσμό στην ενδοχώρα όσο και για τους ξένους. Οι κάτοικοι δεν επιτρεπόταν να εισέλθουν σε πολλές περιοχές του νησιού. Πολλές από τις σήραγγες είναι πλέον κατάλληλες για πολιτική χρήση· μερικές λειτουργούν ως κάβες κρασιού. Η κύρια είσοδος στην κύρια σήραγγα βρίσκεται ακριβώς μπροστά από την πόλη του Βις στη βόρεια πλευρά του νησιού, απέναντι από την παραλία Ρογατσίκ.

Μήκος: περίπου 120 μέτρα, μπορείτε να κολυμπήσετε μέχρι το τέλος. Βάθος: περίπου 12 μέτρα.

Σπηλιά Μεντβεντίνα

Στο νότιο άκρο του νησιού Μπίσεβο, υπάρχει μια σπηλιά φώκιας μοναχού, Μεντβεντίνα Σπήλια, όπως λέγεται στα κροατικά. Η σπηλιά πήρε το όνομά της από τις μεσογειακές φώκιες που ζούσαν σε αυτά τα νερά μέχρι τα μέσα του περασμένου αιώνα. Το Μπίσεβο αποτελείται κυρίως από ασβεστόλιθο και επομένως είναι ευλογημένο με μια ποικιλία σπηλιών. Αυτές κυρίως χρησίμευαν ως τόποι ανάπαυσης και αναπαραγωγής για τις φώκιες.

Οι φώκιες μοναχού είναι πλέον ανάμεσα στα πιο απειλούμενα θηλαστικά στη γη. Δυστυχώς, δεν μπορούν πλέον να βρεθούν σε αυτά τα νερά: Σχεδόν εξαφανίστηκαν λόγω των αλιευτικών διχτυών, τα οποία δάγκωναν για να φάνε τα ψάρια.

Γαλάζια Σπηλιά (Μόδρα Σπήλια)

Η Γαλάζια Σπηλιά, Μόδρα Σπήλια, είναι μια θαλάσσια σπηλιά σε έναν μικρό κόλπο που ονομάζεται Μπαλούν στη ανατολική πλευρά του νησιού Μπίσεβο, περίπου 4,5 ναυτικά μίλια από την Κόμιζα. Λόγω του λαμπερού γαλάζιου φωτός σε συγκεκριμένες ώρες της ημέρας, η σπηλιά είναι μία από τις πιο όμορφες φυσικές ομορφιές στην Αδριατική. Το Μπίσεβο είναι σχεδόν εξ ολοκλήρου φτιαγμένο από ασβεστόλιθο: Το κύμα έχει διαβρώσει το βράχο με τα χρόνια, δημιουργώντας τη σπηλιά. Η ίδια η σπηλιά είναι 24 μέτρα μακρι ά, 10 έως 12 μέτρα βαθιά και έως 15 μέτρα ψηλή.

Αρχικά περιγραφόμενη και ζωγραφισμένη από τον βαρώνο Ευγένιο φον Ρανσονέ, η σπηλιά ήταν παλαιότερα προσβάσιμη μόνο σε δύτες, καθώς η φυσική είσοδος ήταν κάτω από τη στάθμη της θάλασσας. Το 1884, κατασκευάστηκε μια τεχνητή είσοδος που είναι αρκετά μεγάλη για μικρές βάρκες. Η φυσική είσοδος της σπηλιάς στη νότια πλευρά μοιάζει με καμάρα στην κορυφή μιας σπηλιάς. Μέσα από αυτό το υποβρύχιο άνοιγμα, το ηλιακό φως εισέρχεται και δημιουργεί μια λαμπερή γαλάζια επίδραση σε όλη τη σπηλιά.

Ανάλογα με την εποχή, η ιδανική ώρα για να επισκεφθείτε τη σπηλιά είναι μεταξύ 11 π.μ. και 12 μ.μ. Αυτή τη στιγμή της ημέρας, το ηλιακό φως διαπερνά το νερό, ανακλάται από τον λευκό βυθό και φωτίζει το εσωτερικό με φως ακουαμαρίν.

Ουβάλα Πόρατ και Μικρός Κόλπος

Ο μικρός κόλπος Ουβάλα Πόρατ βρίσκεται στη δυτική πλευρά του νησιού Μπίσεβο και είναι ο πιο όμορφος του είδους του. Με την απομόνωσή του από τον πολιτισμό, προσελκύει ιστιοπλόους και άτομα που αναζητούν ηρεμία και απομόνωση. Ο πυθμένας της θάλασσας είναι αμμώδης και το νερό είναι κρυστάλλινο. Ο κόλπος είναι ιδανικός για μια στάση για κολύμπι και μπορείτε ακόμη να κολυμπήσετε σε μια μικρή σπηλιά (Μικρός Κόλπος). Το 2011, οι Irish Times ονόμασαν την Πόρατ μία από τις επτά πιο όμορφες παραλίες στον κόσμο. Αυτή η παραλία είναι ένας κρυμμένος θησαυρός, απομονωμένος από τα πλήθη και περιτριγυρισμένος από πευκοδάση.

Πράσινη Σπηλιά (Ζελένα Σπήλια)

Η Πράσινη Σπηλιά (Ζελένα Σπήλια) στο νησί Ράβνικ κοντά στο μεγαλύτερο νησί Βις είναι ένα φυσικό αξιοθέατο στα νοτιοδυτικά του μικρού νησιού. Κατά τη διάρκεια της ημέρας, το ηλιακό φως διαπερνά μέσα από μια κυκλική τρύπα στο ταβάνι της σπηλιάς και φωτίζει τη σπηλιά με την συναρπαστική πράσινη-μπλε απόχρωση της θάλασσας. Η ακτίνα φωτός είναι πλήρως ορατή από την κορυφή της σπηλιάς έως τον πυθμένα της θάλασσας. Αυτή η μοναδική ακτίνα φωτός δημιουργεί συναρπαστικά φωτεινά εφέ στη σπηλιά.

Ναυάγιο SS Teti

Το Teti ήταν ένα φορτηγό ατμόπλοιο στο ταξίδι από τη Βενετία προς το Παλέρμο που προσάραξε κοντά στο νησί Βις λόγω ενός ναυτιλιακού λάθους. Το πλοίο προσάραξε στις 23 Μαΐου 1930 στους βράχους του Ακρωτηρίου Μάλι Μπαρζάκ κοντά στην Κόμιζα. Το πλήρωμα διασώθηκε πλήρως από τους ψαράδες της Κόμιζα. Ωστόσο, δεν ήταν δυνατό να διασωθεί το πλοίο. Το εγκαταλελειμμένο πλοίο πλημμύρισε σταδιακά από χειμερινούς καταιγίδες.

Πολλά αεροπλάνα και πλοία βρίσκονται στα νερά γύρω από το νησί Βις, αλλά το Teti είναι το μόνο ναυάγιο που βρίσκεται σε ρηχά νερά από 8 έως 30 μέτρα βάθος. Οι εύκολες συνθήκες κατάδυσης και το ρηχό βάθος το καθιστούν εξαιρετική επιλογή για αρχάριους δύτες. Πολλοί χέλια και μεγάλα χέλια ζουν στο πλοίο, έχοντας συνηθίσει στους δύτες και αναζητούν την εγγύτητά τους.

Boeing B-17 Flying Fortress

Το Boeing B-17 είναι ένα τετρακινητήριο βαρύ βομβαρδιστικό αεροπλάνο που αναπτύχθηκε τη δεκαετία του 1930 για την Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ. Το τεράστιο αεροσκάφος φαίνεται σαν να προσγειώθηκε στον βυθό της θάλασσας στα 60 μέτρα βάθος όπως προγραμματίστηκε και άθικτο· ακόμη και ο κινητήρας και οι έλικες είναι ακόμα άθικτοι. Είναι ένα από τα καλύτερα διατηρημένα ναυάγια αεροσκαφών από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο παγκοσμίως. Το βάθος και οι συναφείς δύσκολες συνθήκες κατάδυσης επιτρέπουν μόνο στους πιο έμπειρους δύτες να δουν αυτήν την εντυπωσιακή πολεμική μηχανή.